De Wii U wordt vandaag gelanceerd, en alweer komt Nintendo met een controversiële spelconsole. Deze keer is het tijd voor een aanraakscherm.

Ik heb de Wii U al ruim twee weken in mijn bezit, elke dag intensief getest, verschillende titels gespeeld, en vreemd genoeg weet ik nog steeds niet echt wat ik van deze console moet verwachten. Een aanraakscherm in een GamePad is interessant, maar wat moet je er nu eigenlijk mee? En in hoeverre kunnen we deze console next-gen noemen?

GamePad

De GamePad is een geval apart. In typische Nintendo-stijl gaan zij verder hun eigen gang, net zoals ze dat met de Wii hebben gedaan. Het grote voordeel van een tweede scherm is de unieke interactie in spellen. Het valt nog af te wachten in hoeverre spelontwikkelaars hiermee creatief gaan omspringen, maar ZombiU en Nintendo Land zetten alvast een stap in de goede richting.

Het aanraakscherm is van het resistieve type, in tegenstelling tot alle smartphones en tablets op de markt. Een groot nadeel hiervan is de beperkte gevoeligheid, maar daar merk je opvallend weinig van bij de Wii U. Wat ik wel mis, is pinch-to-zoom. Daarvoor moet je de plus- en min-knoppen gebruiken naast het aanraakscherm.

Het 6,2 inch aanraakscherm heeft een resolutie van 854 bij 480 pixels in 16:9-formaat. Die lage resolutie heeft voor een golf van kritiek gezorgd, maar uit eigen ondervinding vind ik het helemaal niet zo dramatisch. Het is overduidelijk geen Retina-scherm zoals de iPad, maar de schermkwaliteit is degelijk en zowel de horizontale als verticale kijkhoek is prima.

Op de gamepad vind je ook twee luidsprekers en een microfoon terug. De gamepad heeft een aparte volumeregeling, voor wanneer je zonder televisie wilt spelen. Wil je niemand anders storen? Steek dan een hoofdtelefoon in. Niet elk spel ondersteunt de functie om zonder televisie te spelen, kijk daarvoor uit.

De controller is opvallend licht ondanks zijn grootte. Ideaal om comfortabel te gamen voor lange tijd. Alhoewel, lang, de batterij gaat ongeveer drie tot vier uur mee. Daarna moet je hem opnieuw aan de laadkabel hangen. Die autonomie is niet bepaald lang, maar veel minder doorslaggevend dan bij pakweg een handheld zoals een PlayStation Vita of Nintendo 3DS.

Verder voelt de GamePad best prettig aan. De twee analoge sticks werken prima en de algemene houding is niet verkrampt. Een opvallende keuze van Nintendo: digitale schouderknoppen. Die klikken enkel, zonder dat je de gevoeligheid kunt regelen zoals bij de Xbox 360 of PlayStation 3. Benieuwd hoe dit gaat uitdraaien bij racegames of shooters.

Spelconsole

De Wii U console is minder hoog dan de Wii, maar wel een pak dieper. Hij is zelfs dieper dan de Xbox 360 en PlayStation 3. De console is net als de controller afgewerkt in glossy plastic. Zeker bij de zwarte kleur is de console en controller een ware vingerafdrukmagneet. Bovendien zijn beide tamelijk krasgevoelig.


De Wii U is compatibel met alle Wii-controllers, Wii-spellen en de Wii sensorbalk. De compatibiliteit met Nintendo’s GameCube is overboord gegooid. Er is ook geen plaats meer op de console om die controllers aan te sluiten. Belangrijke kanttekening: de optionele Wii U Pro Controller is niet compatibel met Wii games.

Om alle data van je ‘oude’ Wii te verplaatsen naar de Wii U heb je enkel een SD-kaart nodig. Het kopiëren is poepsimpel, maar eens alles is overgebracht is, wordt alles op je Wii verwijderd. Schattig pluspunt: bij het kopiëren van alle data zie je Pikmin met allerlei plaatjes een virtueel parcours afleggen van de Wii naar de Wii U. Superschattig, en voor mij de eerste keer dat ik een data-overdracht leuk en boeiend vond.

Nintendo heeft lang koppig stand gehouden, maar eindelijk is er een HD Nintendo-console. De Wii U heeft achteraan een langverwachte HDMI-aansluiting. Nintendo steekt zelfs een HDMI-kabel in de doos om aan te sluiten. De klassieke composiet- en componentaansluitingen van de Wii werken ook perfect op de Wii U. Leuk detail: de Wii U heeft een HDMI v1.4-aansluiting die in principe probleemloos 3D-content kan streamen. Afwachten of Nintendo hier iets mee gaat doen in de toekomst.

Online functionaliteit

Van zodra je de Wii U met het internet gaat verbinden, wacht jou een lelijke verrassing. Nintendo heeft alle online functionaliteit in één grote update gepropt, en die moet je downloaden, wil je online spelen. Het geeft allemaal het gevoel alsof Nintendo heel snel alles heeft moeten afwerken. De update duurt ruim een uur, dus stel even alles in voordat je een hapje gaat eten.

Het scherm op de GamePad toont verschillende vensters met apps zoals Wii U Chat, Instellingen, YouTube, Mii Maker, Wii of Ouderlijk Toezicht. Op je televisiescherm zie je allerlei Mii’s lopen rond elk tegeltje. Elke app die hier tussen staat, spreekt eigenlijk voor zichzelf.

Vooral de Wii-app is opvallend, omdat het jou letterlijk in een geëmuleerde omgeving stopt van de oude Wii. Je kunt hier ook niet de GamePad gebruiken, waarvan het scherm zelfs wordt uitgeschakeld. Omdat je rechtstreeks via HDMI de Wii U aansluit, zien de Wii-spellen er ook een tikkeltje beter uit dan op de klassieke Wii. Een leuke extra, maar zeker op grotere televisies blijft de kwaliteit ondermaats.

De YouTube-app is een aangename verrassing om die direct bij de lancering al beschikbaar te hebben. Inloggen met je Gmail-account is poepsimpel, maar de interface hadden ze gerust gebruiksvriendelijker kunnen maken.

Ondanks dat je een aanraakscherm hebt, moet je YouTube bedienen met de joystick en A- en B-knoppen. Enkel het ingeven van zoektermen gebeurt via het aanraakscherm. Waarvoor wordt het tweede scherm dan wel gebruikt? Om info te geven van het filmpje dat je zit af te spelen. Dat kan toch een stuk praktischer en sneller. Hieraan moet Nintendo duidelijk nog wat aan sleutelen.

Multitasken

Van zodra je op de Home-toets drukt, verschijnen er een hoop opties: Vriendenlijst, Miiverse, Nintendo eShop, Internetbrowser, Nintendo TVii en Downloadbeheer. Vriendenlijst en Downloadbeheer zijn vanzelfsprekend: hierin verschijnen al je vrienden en downloads die actief zijn. Nintendo heeft trouwens eindelijk die dekselse Wii vriendcodes de vuilbak in gezwierd om plaats te maken voor echte namen om gemakkelijk vrienden toe te voegen.

De Nintendo eShop is een aangename verrassing. De lay-out oogt lekker fris en alles verschijnt duidelijk in beeld. Bijna alle lanceertitels zijn ook online beschikbaar als digitale download, weliswaar aan adviesverkoopprijzen.

Er is zelfs al een demo beschikbaar van FIFA 13, hopelijk volgen er snel meer. Verder is er plaats voorzien voor indie games in de eShop. Bij de lancering zijn er al een vijftal beschikbaar, waaronder Trine 2 die tijdelijk in promotie is als lanceringsaanbod. De toekomst zal uitwijzen of de eShop handig doorzoekbaar is wanneer het aanbod groeit, maar de eerste indruk is alvast positief.


Hetzelfde geldt ook over de Internetbrowser. Die werkt ongelooflijk snel en scrolt zo vlot als boter. Bovendien verschijnt de webpagina tegelijk op het grote scherm. De bediening gebeurt met het aanraakscherm, en die combinatie werkt perfect. Straf werk van Nintendo om bij de lancering al direct zo’n stabiele browser af te leveren. Let op: er is geen ondersteuning voor Flash of andere plug-ins.

Univesele afstandsbediening

Nintendo TVii is een functie die voorlopig nog niet is geactiveerd in de Benelux. Wat al wel werkt, is de Wii U als universele afstandsbediening. In de GamePad zit een infraroodzender, waarmee je een settopbox en televisie kunt bedienen. Ik deed even de test met een Telenet Digicorder en Philips tv, en de installatie verloopt vlekkeloos. Met een druk op de knop kun je handig met je gamepad zappen, om daarna direct verder te gamen. Dat compenseert de plaats die de gamepad inneemt op het salontafeltje. Heb je ook nog een versterker in je salonkamer? Dan heb je pech. De Wii U ondersteunt voorlopig enkel nog maar een tv en decoder.

Een verrassend nieuwe functie is Miiverse. Deze centrale verzamelplaats stopt onder elke gametitel alle commentaren die gamers hebben geschreven. Het kan je helpen wanneer je vast zit, je kunt zelf anderen tips geven. Het valt nog af te wachten hoe populair deze functie wordt, maar zie het als een soort ‘Facebook’ voor de Wii U. Mocht je me willen toevoegen in je digitale wereld: je vindt me onder de nickname Soepss.

Voorlopig vind je er vooral schetsen en tekeningen van hobbyisten. Het zou wel leuk zijn geweest om naast Nederlands ook andere talen te filteren. Nu al zie ik 30 procent van de berichten die voor me wegvallen omdat ik ze simpelweg niet versta. Je kunt wel kiezen of je Amerikaanse, Europese of Aziatische berichten wilt lezen. Het concept klinkt alvast goed, maar om Miiverse te laten slagen is nog veel meer tijd nodig.

Geen krachtpatser

De zes functies die je kunt oproepen via de Home-toets, kun je trouwens altijd doen terwijl je een spel zit te spelen. De Wii U doet hier een vorm van multitasken, maar de snelheid van wisselen tussen programma’s is behoorlijk traag. Reken hiervoor een tiental seconden.

De menusnelheid in het algemeen is bedroevend traag. Ga naar Instellingen, wacht 14 seconden, ga naar Wii menu, wacht 18 seconden, ga naar YouTube, wacht 35 (!) seconden. Zelfs het openen van de eShop duurt 22 seconden. Enkel de Internetbrowser opent snel binnen 5 seconden. Die wachttijden zijn onaanvaardbaar voor een spelconsole van deze generatie. Nintendo heeft hieraan nog duidelijk werk.

De Wii U is ook niet de grafische krachtpatser die iedereen verwacht bij een next-gen console. De console kan zich nipt meten met de Xbox 360 en PlayStation 3, en sommige ontwikkelaars schreeuwen moord en brand omwille van een, volgens hen, zwakke CPU in de Wii U. De GPU zou ongeveer vergelijkbaar zijn met de exemplaren in de PlayStation 3 en Xbox 360.

Om een nieuwe spelconsole nu al af te kraken op grafische kracht is niet relevant, omdat de ontwikkelaars bij elke nieuwe console opnieuw alles moeten leren. Desondanks vraag ik me toch af hoe de Wii U gaat presteren wanneer de volgende generatie krachtige consoles van Sony en Microsoft op de markt verschijnt. De tijd zal het uitwijzen.

Tot slot

Is een conclusie van een gloednieuwe spelconsole nu al terecht? Niet echt. Vooral bij de Wii U heb ik het gevoel dat deze console nog wat moet groeien. Er zit een pak potentieel in met de GamePad, maar de scherpe randjes moeten er nog af. Ondanks de uitgebreide launch line-up, mis ik bovendien een kaskraker waarvoor je deze spelconsole absoluut in huis moet halen.

Toegegeven, Nintendo Land en ZombiU maken briljant gebruik van de Wii U GamePad, maar waar is die instant hit zoals Wii Sports? Nintendo heeft zoiets nodig om met de Wii U het succes te evenaren van de Wii. Nintendo-fans zullen deze console blind aankopen voor hun favoriete spelpersonages, maar andere gamers houden best een korte speelsessie met ZombiU of Nintendo Land om zeker te zijn of de Wii U nu al iets voor hen is.